جهان بدون عکاسی برای ما همانند دنیای بدون نور است، که ذهن ما را باز می کند و احساسات را بیان می کند.
من غلامرضا رهنما متولد دی ماه سال 1349در تهران هستم . تمام دوران کودکی و نوجوانی خود را در شهر کرمان گذراندم و فارغ التحصیل مکانیک سیالات از دانشگاه شهید باهنرکرمان می باشم . با توجه به علاقه مندی من به آب و دنیای زیر آن بعد از گذراندن دوره های متعدد غواصی و تماشای زیبایی های آن , درصدد نمایش آن به دیگران بودم که خود انگیزه ای شد برای آشنایی من با هنر عکاسی و زیباییها و مخاطرات آن , که بعد از گذشت چندین سال آن را در اینجا با شما به اشتراک می گذارم...
بنام خداوند جان و خرد مدت هاست که دلم می خواست که بنویسم و نوشته های خودم را نه برای دیگران بلکه واسه خودم برای آینده در جایی به ثبت برسونم الان که این امکان برام مهیا شده خواستم امروز شانزدهم شهریور ماه ۱۴۰۳ شروع کنم. از گذشته دوست ندارم بنویسم چرا که آینده است که خواهد رسید و امید به آینده باعث تلاش و بقای من خواهد بود. چند سال پیش یک هدف را برای خودم مشخص کرده بودم و آن هم شرکت در یک مسابقه ماراتن قبل از ۵۰ سالگیم بود که متاسفانه به دلایل...
تجربهای از یک مسابقه دو و درسی درباره رفتار گلهای چندی پیش در یک مسابقه دو شرکت کردم. از روزها قبل، برگزارکنندگان مسیر مسابقه را با نقشههای گرافیکی دقیق و واضح در صفحه اینستاگرام رویداد منتشر کرده بودند تا دوندگان با مسیر کاملاً آشنا باشند. اما چند روز مانده به مسابقه، بخش کوتاهی از مسیر- حدود ۲۰۰ متر- به دلیل تعمیرات آسفالت مسدود شد در حالیکه امکان عبور از آن وجود داشت. روز مسابقه، پس از شروع و طی حدود یک کیلومتر، به همان مانع رسیدیم. دو...
" واقعا چرا آشپزی ؟ " شاید براتون جالب باشه که چرا کسی که بیشتر به ترید، عکاسی و ورزش علاقه داره، تصمیم گرفته یک بخش آشپزی هم به وبلاگش اضافه کنه. برای من، آشپزی یک جور هنر شخصیه؛ مثل ثبت یک لحظه از زندگی با دوربین.ترکیب کردن طعمها، رنگها و رایحهها همونقدر لذتبخشه که ترکیب نور، کادر و سوژه در عکاسی. سالهاست آشپزی برام یه نوع آرامش شده. گاهی بین چند معامله پرتنش، یا بعد از یک تمرین سخت، فقط بریدن چند شاخه ریحون یا صدای جوشیدن یک سس پاستا،...